Als we bij het beeld blijven van de schapen moeten we bij het woord 'tafel' denken aan de hooglanden, hun zomerverblijf.
Hoewel deze afgelegen hooglanden moeilijk te bereiken waren, heeft de herder er tijd en moeite voor over om deze hooglanden in orde te krijgen voor de schapen. Hij maakt namelijk al heel vroeg in het voorjaar inspectietochten naar deze ruwe, wilde gebieden. En hij probeert het beste voor zijn schapen uit te zoeken.
Vlak voordat de schapen dan tijdens de zomermaanden daar komen, gaat hij er nog een paar keer heen om het voor zijn dieren in orde te maken. Hij kijkt hoe het gras is en gaat na of er giftige onkruiden groeien, want dan moet hij die weghalen, anders gaan zijn schapen dood. Dat is een heel werk.
De vergelijking met het leven van een christen is duidelijk. Net als schapen en lammetjes willen we vaak alles proeven en uitproberen, alleen om te weten te komen, hoe zoiets smaakt en hoe het ons bevalt. Soms weten we best, dat bij dat alles wel eens fatale dingen kunnen zijn. Niettemin kan het ons wel in verleiding brengen.
We moeten er heel dankbaar voor zijn, dat onze Herder ons al is vooruitgegaan en dus die bedreigingen kent. Daardoor is Hij in staat om ons bij te staan in elke situatie, die ons anders te gronde zou richten.
Als we een Bijbels voorbeeld nemen denken we aan Petrus. Jezus had hem gewaarschuwd, dat de satan hem zou proberen te verleiden en hem zou zeven als het tarwegraan. Maar Jezus zei er direct bij, dat Hij had gebeden, dat het geloof van Petrus niet zou verzwakken tijdens de wanhopige moeilijkheden, die hij zou moeten doorstaan. En zo is het nog. Onze Goede Herder gaat ons in elke moeilijke situatie voor, Hij ziet ieder gevaar en bidt voor ons, dat het ons niet te gronde zal richten.
Er is nog een ander karwei, dat door de schaapherder op zo'n hoogvlakte moet gebeuren. Hij moet de bronnen, waterbekkens, en overige drinkplaatsen reinigen en bereikbaar maken voor zijn kudde. Het opgehoopte vuil en alle rommel moet verwijderd worden zoals bladeren, takken, stenen en aarde, die in de lange winter, die drinkplaatsen hebben verstopt. Al deze werkzaamheden vormen samen 'het aanrichten van een dis' voor zijn schapen gedurende de zomer.
Als we kijken in het leven van een christen is Christus als Goede Herder ons Zelf al voorgegaan in iedere noodsituatie, die we op onze weg zouden kunnen verwachten. Hij heeft ons lijden en onze verzoekingen persoonlijk doorgemaakt en weet dus uit eigen ervaring van ons dagelijkse strijd. Het verschil was dat Hij nooit in zonde viel. Hij was een Man van smarten, er was niemand, die zoveel leed als Hij! Daardoor begrijpt Hij ons!
Daarom is Hij vervuld van grote zorg en ontferming voor ons op een manier, die ons verstand te boven gaat.
Het levenspad van de christen kan dus door Zijn genade tot een bergtop ervaring, een hoogland ervaring worden, maar alleen wanneer we in de hoede van Jezus Christus zijn.
Hij heeft ons een tafel aangericht tegenover mijn tegenpartijders. Pal onder de ogen van onze vijanden, die het liefst ons zouden ontmoedigen of vernietigen als ze de kans kregen.
In het leven van een christen zijn bergen en dalen. Vaak heeft een christen veel beproevingen te doorstaan. Veel verdriet en pijn, moeiten en zorgen. Maar er bestaan geen bergen zonder dalen en zelfs op een bergtop kan men nog een nare ervaring op doen.
Het wil niet zeggen, als de herder van te voren op de hoogvlakten is geweest dat er dan geen gevaren meer zijn. Wilde dieren kunnen nog steeds aanvallen en giftig onkruid kan er nog steeds groeien.
Stormen en valwinden kunnen nog altijd over de bergtoppen komen aanzetten. Toch verzekert Christus ons in Zijn zorg en liefde, dat wij behalve verdriet ook blijdschap zullen ervaren. Het is ons niet steeds duidelijk, wat voor onvoorstelbare persoonlijke inzet het voor onze Heiland is geweest om 'een tafel aan te richten' voor de Zijnen.
Evenals de eenzaamheid en persoonlijke ontbering van de schaapherder, die de hoger gelegen zomerweiden voor zijn kudde in gereedheid brengt, grote opofferingen betekenen, zo moet de eenzame doodsstrijd in Gethsémané, en de lijdensweg en tenslotte Golgotha, Jezus Christus, zo onvoorstelbaar veel hebben gekost om de zonden te dragen voor wie in Hem gelooft, dat we dat nooit kunnen bevatten met ons verstand.
Met 'de tafel' wordt ook het Heilig Avondmaal bedoeld. Hebben we werkelijk enig idee, wat het Hem gekost moet hebben, om deze tafel ook voor mij aan te richten? We denken dan aan Zijn liefde, dat Hij Zichzelf heeft gegeven, opdat wij uit genade in geloof tot Hem kunnen komen.
Hij verliet bewust de hemel om op aarde te komen waar Hij niet welkom was. Waar Hij werd blootgesteld aan ontberingen, verschrikkelijke valse beschuldigingen, aan kwaadsprekerij en aan boosaardige aanklachten, die Hem zouden brandmerken als een veelvraat, dronkaard, vriend van tollenaars en hoeren. Hij zou Zijn reputatie totaal verliezen. Er zou alleen lichamelijk lijden, geestelijk lijden en de dood volgen. Omdat Hij Zichzelf aan de dood overgaf.
Hij werd een vloek, om onze vloeken te verbreken.
Hij stierf om de zonden te dragen voor een ieder die in geloof tot Hem komt.
Jezus heeft gezegd, dat Hij is gekomen opdat wij een nieuw leven zouden hebben. Precies zoals een schaapherder het meest geniet als hij de schapen op de hooglanden ziet gedijen (letterlijk en figuurlijk)
Gods liefde voor ons in Jezus Christus hangt ook gedeeltelijk samen met zijn verlangen om ons op een hoger plan te laten leven. Een leven van overgave, stille dankbaarheid, tevredenheid en onbaatzuchtigheid, waarin ik wandel met Hem en mij verheug in de vertrouwelijke omgang met Hem, dat is een rijk leven!
Zo mijn weg te gaan is voortgaan in rustige en onbevreesde zekerheid. Hier te mogen grazen betekent verzadigd te worden met het goede. Dit hoogland is het ervaren van de liefde van mijn Grote Herder!
En eens, wie weet hoe gauw al, zal het avondmaal zijn van het bruiloft van het Lam, waartoe we geroepen zijn. (Openbaring 19: 9)
Ik kijk er naar uit, jij ook?
